Profilo di Midasan~*~ZaMyTHieuS~*~FotoBlogElenchi Strumenti Guida

Midasan J.

Professione
Nessun elenco musica in questo Windows Live Spaces.

~*~ZaMyTHieuS~*~

06 febbraio

Only Smart People Can read

อิอิวันนี้เอา ข้อความแปลกๆมาให้อ่านกานนะ ดุดิ้ว่าอ่านได้ไหม เค้าว่ากานว่า คนที่อ่านได้คือคนที่smart55
 
 
Olny srmat poelpe can.

Cdnuolt blveiee taht I cluod aulaclty uesdnatnrd waht I was rdanieg. The phaonmneal pweor of the hmuan mnid, aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny iprmoatnt tihng is taht the frist and lsat ltteer be in the rghit pclae. The rset can be a taotl mses and you can sitll raed it wouthit a porbelm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a wlohe. Amzanig huh? yaeh and I awlyas tghuhot slpeling was ipmorantt!

 if you can raed tihs psas it on !!
24 gennaio

Full-Time Graduated

โย่วๆๆ ไม่ได้มาอัพเดทนานเลย เหอๆ และแล้ว ข้าพเจ้าก็ได้รับปริญญา ไป เรียบร้อยแว้วเมื่อเสาที่ผ่านมา อย่างเหนื่อย ตื่นตั้งแต่ตี5 นั้งอยู่ในหอประชุม5ชม.ก่าๆ วันนั้นถ่ายรูปกะผู้คนมากมาย อยู่สิริกิตต์ ตั้งแต่6โมงเช้าถึง6โมงเยน เหอๆ ไม่ได้ทานไรเลยทั้งวัน ร้อนมากกกกกกกกกกก+เหนื่อยมากกกกกกก+หิวมากกกกกกกกกกกก แต่ก็รู้สึกดีอ้ะ ครั้งหนึ่งในชีวิต พอเสดจากงานนั้นไปกินคุโรดะกะเพื่อนต่อ แบบว่า กินแบบอิ๋บอายอ้ะ อย่างคุ้มเหอๆ และวันรุ่งขึ้นอาทิดที่22ก็มีงานTrojan Night แบบว่าหรูหราไฮโซ ทุกคนแบบว่าชุดราตรี สูทกานหม๊ด สวยๆ หล่อๆ ท้างน้านนนนนน อาหารก็ฮิโซ ก็ดีนะ เจอเพื่อนเยอะแยะมากมาย ถ่ายรูปกานมาอย่างตรึมๆ ป.ล. พี่หลิ่มวันนั้น ถอดคราบสุดริด เปนสาวสวย ส่วนพี่เมย์ก็เปนนางแบบ มืออาชีพ555 ท่าชีแต่ละโพส ... เอาเหอะ เอารูปมาฝากๆให้ดูกานนะ แต่บางภาพก็เบลอๆ 555เอาเปนว่าดูบรรยากาศละกานนะจ่ะ
 
01 gennaio

HaPpy New Year&GoodBye My dear friend!

Yo! Yo! Happy new year na kub ไม่ได้มาอัพเดทบลอค นานเรย มาทีก้ฤกษ์ ดีปีใหม่ฮุฮุ ปีใหม่ละน้าก็ขอให้มีความสุขมากๆน้ะ สิ่งไหนไม่ดีก็ทิ้งไปน้ะ มะคืนเพื่อนๆไปเคาน์ดาวน์ไหนกานบั้ง ท่าทางคนต้องเยอะแน่ๆเรย ส่วนเราน้ะ มะคืน อิอิ รวมญาติเรยล่ะ ที่คอนโดคุณน้าริมแม่น้ำเจ้าพระยาชั้น24 วิวแบบ ไฮโซเว่อ สวยมาก เหนเขาจุดพลุทุกจุดเรย เปนภาพที่แบบสวยมากๆอ้ะ เสียดายไม่มีกล้องเรยไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดู พอหลังจากนั้นก็ ไปบ้านป้าที่บางนาต่อสังสรรค์กันโห่ โต้รุ่งเรย กว่าจะกลับบ้านก็6โมงแหน่ะ ระหว่างทางกลับบ้าน เหน พวกนักท่องราตรีแถวๆรัชดา เตมไปหมด ดูๆละก็น้ะ ... ก่อนจะกลับมาบ้านนอน ก็ น่ะ ไหนๆ ก็ปีใหม่ทั้งทีเลยแวะ กลางทางตักบาตรแต่เช้าทั้งครอบครัวเรย รู้สึกดีจังอ้ะ ปีใหม่ทั้งทีทำบุญสักหน่อย
P.S.สำหรับ นิน้ะเราขอโทดจิงๆที่มะวานไม่ได้ไปส่งที่แอร์พอตอ้ะ บ้านป้าไกลมากและไม่มีรถด้วยอ้ะ หวังว่าแกอย่าโกดเราน้ะ
ยังไงก็ขออวยพรให้นิ มีความสุขมากๆน้ะ คิดสิ่งใดก็เปนจิง เจอแต่คนดีๆ เพื่อนดีๆที่นั้นน้ะ ยังไงก็อดทนน้ะ ถ้าลำบากยังไง ต้องการไรที่นี่ก็โทรมาหาเราได้น้ะ นิ ตั้งใจเรียนนะ ละยังไงเจอกานในเอมน้ะ ยังไงเพื่อนๆที่นี่รวมทั้งกุก็รักและคิดถึงมึงน้ะนิ
Love u na My dear
MyTH
20 dicembre

เวลา กับ นาฬิกา ความเหมือนที่แตกต่าง

แปลกมั๊ย..ใคร ๆ ก็คิดว่าเวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ

จริง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย


เวลา... เดินไปข้างหน้า

นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า


เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ

นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้


เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน

นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ได้


เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกับอะไร

นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น


แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน


แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย

หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร


ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว

ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว?


เวลากับนาฬิกา ก็เหมือนฉันกับเขา

ฉันกับเขา.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน

ฉันกับเขา.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน

ฉันกับเขา.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง

ฉันกับเขา.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน


ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า

หาสิ่งใหม่ๆ ที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง

เขา.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ

ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ


ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า

ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง

เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิม ๆ

เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป


แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ …

ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเขาไว้

แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นน่ะแหละ

ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน


ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย

และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า.. กันและกัน

เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป
12 dicembre

ความรู้สึก ระยะห่าง ระหว่างคน

ไปเจอบทความนี้มา อ่านละรู้สึกชอบจัง อาจสะท้อนอาไรๆได้บ้างเรยเอามาลงให้อ่านกัน

วันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต
ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป
แต่กลับบางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น จากคนแปลกหน้า
กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน
สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า
ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จักคนคุ้นเคย
หรือ คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่…


บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย…
จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน ....
ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้ …
และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น ...


แต่ในทางกลับกัน...
ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา
จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น ....กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก ...

กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป ...
แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่
แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ...


ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา
พอ ๆ กับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก...

ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้
และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน...

เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1
ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้ ...
และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน ....
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว
เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ…

กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง
กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ . .......
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป...


แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่
ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด....
เคยรู้สึกใช่ไหมว่า ...
ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี
กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม…
กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก
แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน...


ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลาน…
เจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า
ขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี
โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน
อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน...
เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า ....
แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น


บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา ...
ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน
ไม่เคยรับรู้ว่า ...
ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน
แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น
ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ...
ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ …

การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน…
บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต....
ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม....


ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม
ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของเวลา
ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย…
ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหาริย์...
เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา...
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง
ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป
เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า …
ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี
ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง
เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไป
เพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน


เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า
การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี...เสียอีก...


แล้วคุณ ๆ เล่า …
เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม...
เคยรู้สึกไหมว่า…บางที ความห่างไกล
กับ ระยะห่างของความรู้สึกเป็นกลับเป็นตัวแปรผกผันกัน


เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ๆ
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม....
เคยคิดกันบ้างไหมว่า …
ระหว่างคนพยายามเดินหนี
คนที่พยายามเดินตาม
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม

คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน...

_____________________________

08 dicembre

AlreaDY 22

อิอิ และแล้ววันก็ผ่านไปเราก็ครบ22ปีบริบูรณ์ ในวันที่7 ธันวา หุหุ สำหรับวันเกิดก้นะ ไปทำบุญไว้พระ ทำสังฆทาน ที่วัดสุทัศน์กะพ่อแม่มา ท่านพาไป และเสรดละเราก็ไปไหว้ท่านท้าวมหาพรหมเอราวัณ คนเดียว เหอๆ วันเกิดทั้งทีอ่ะ ก็น่าจะทำบุญไหว้พระบั้งเป็นศิริมงคลแก่ตัวเองเหอๆ เพื่อสิ่งดีๆอารายดีๆจะได้เข้ามา พอเสรดแล้วก็ไปฉลองทานอาหาร ฉลองเค้กที่บ้านป้า มา เป่าเค้ก ท่ามกลางพ่อแม่ พี่สาว พี่ชายและ ป้าอีก3คน อิอิ ได้เงินมาด้วยตั้ง5000 ฮ่าๆๆๆ พอเป่าเค้กเสดก็เล่นไผ่นกกระจอกกานหนุกหนานๆ อิอิ สนุกมากๆเรยนะ แต่เราเสียอ้ะ 30บาท 555เอาว่ะก็ยังกำไร อิอิ สำหรับเพื่อนๆ ขอบคุงมั่กๆเรยสำหรับเมสเสจกะโทมาแฮปปี้เบิธเดย์ รู้สึกดีมากๆราย อิอิ ละไงไว้มาเขียนหม่ายดีฟร่าไม่รู้จะเขียนรายแร้นน
บายยยยยยยยยยยยย ฮับบบบบบบบ....
06 dicembre

Life is...?

LiFe is a Road everybody must keep Going through the end of The way ...
And It Like A  Drama That We Must Play Our Roles BuT Have U ever Tried about The Roles You play? However U Try However you play Sometime you will more PainFuL, It Like A Long epic Story that was written with HopeFul and with dream But In FacT Things that you get is Hopeless and Painful Because In real world Life Is More Complicated .Things That you wisH you must to fight with your Own But However you get However You Fight At LAsT It wIll Be Gone With  U when  leave the world ...And The long of the story will end to the last Chapter ,the long road That you walk alone come to The Last , No way To Go Through.... No roles To play Anymore...
 
Foto 1 di 52
Nessun elemento ancora aggiunto.